pociąg



share

Zaledwie wczoraj napisałem tekst, w którym postawiłem tezę, że Tusk bez wsparcia medialnego byłby pośmiewiskiem nie mniejszym niż Komorowski w czasie kampanii prezydenckiej. Dziś na własne oczy można było zobaczyć dosadne argumenty potwierdzające tezę. Tuskowi wszystko szło nieźle, gdy nie musiał występować pod presją. Media trzymały Kaczyńskiego za ręce i nogi, a Donald go okładał, wiedząc, że w tym pojedynku nic mu nie grozi i wszystko dawno jest wydrukowane. Przedstawiony obraz nie jest końcem przewagi w ustawionym pojedynku, ale dopiero połową. Po drugiej stronie i Kaczyński i całe PiS siłą rzeczy protestowało przeciw tak chamsko reżyserowanej nawalance. Trudno się powstrzymać od emocji i nawet przekleństw, gdy się uczestniczy w czymś skrajnie nieuczciwym i nie ma się żadnego wpływu na końcowy wynik, bez względu na zaangażowanie i włożoną pracę. Propagandowo zaaranżowana fikcja przez ponad 8 lat pozwoliła pokazać wyluzowanego Tuska i miotające się PiS.



share

Jedynie ścisłej cenzurze medialnej Tusk zawdzięcza to, że nie został Komorowskim polskiej polityki. Sięgając pamięcią do roku 2015, nadal nie jestem w stanie odpowiedzieć sobie na proste pytanie, dlaczego Komorowski stał się jednym wielkim pośmiewiskiem. Oczywiście wiadomo, że to sprawka Internetu, że wszystkie jego słabości wylazły jak słoma z butów, gdy pozwolono mu mówić i występować publicznie częściej niż kiedykolwiek. Wszystko to prawda, ale do końca nie wyjaśnia katastrofy wizerunkowej Komorowskiego i jest to tym bardziej dziwne, że równolegle media z nie mniejszego safanduły, Ryszarda Petru, zrobiły nowego lidera. Tusk ma na swoim koncie co najmniej kilka kompromitujących wystąpień, może nie jest to skakanie w krześle, czy „przekraczanie na Rubikoniu”, ale z cała pewnością przy normalnych mediach, wizerunkowe wpadki Tuska byłyby polityczną katastrofą.



share

Jak dotąd żadnej tęgiej głowie, która zajmuje się wymyślaniem nowych stosunków międzyludzkich i słów opisujących te stosunki, nie udało się ustalić czy Żydzi mieszkający w Polsce byli Żydami, czy też Polakami. Właściwie trochę krzywdząca ta ocena, bo częściowo się udało. Na przykład, gdy chodzi o ofiary Auschwitz, to statystyki dotyczą 6 milionów Żydów, co nawiasem mówiąc jest wierutną bzdurą, potem dołożono cyganów, dziś zwanych Romami i homoseksualistów, dziś zwanych gejami. O Polakach w kontekście Auschwitz mówi się w kategoriach „geograficznych właścicieli”.Swoją drogą jest czymś niezmiernie interesującym, że nie sposób policzyć pomordowanych w Katyniu, ale liczbę „gejów” i „Romów” podaje się co do tysiąca. Ktoś chyba wcześniej musiał naruszyć prawa tych ludzi i zapytać wprost o orientacje seksualną, że o cyganach nie wspomnę, bo tutaj, prawdopodobnie, do statystyk weszła karnacja skóry.

Strony