Tak obronic można by było nawet kwasniewskiego. Honor migalskiego zaczyna sie i kończy na poziomie tego, że sie nie przepisał do PO, kiedy to zrobiło wielu (a na pewno bardzo by chciał). Do momentu kiedy go nie zobaczylem spiewajacego hare jarek miałem ogromny szacunek, do momentu kiedy nie przeczytałem tego co ostatnio napisal na blogu, miałem go odważnego faceta, jedynego takiego w pisie. Przeciez dokładnie to samo napisał swego czasu ziemkiewicz po pierwszych slowach krytyki jarosława. Kaczora trzeba by było zlapac za wlosy i powalic jego glową w scianę do pierwszej krwi zeby zrozumiał znaczenia słow "do kurwy nędzy" i stał sie mężczyzną. Polska to nie pisakownica, w której kaczyński i migalski kłócą sie o foremki, bo i tak sami wiedzą, że z nich nic juz nie bedzie. Kaczor miał dwie szanse zaistnienia dla kraju i te dwie szanse spierdolił, własnie przez takich migalskich, którzy wiedząc co nieco nie potrafili kaczynskiemu powiedziec, że jest idiotą wtedy kiedy na to zasługiwał marnując swój potencjał.

Podoba mi się obrona Migalskiego, ale chciałbym zaznaczyć, że on wcale nie potrzebuje tej obrony aż tak bardzo. Radzi sobie coraz lepiej w Parlamencie UE, zarabia setki tysięcy złotych, a wkrótce miliony i ma dystans z Brukseli do spraw krajowych i do Jarosława, którego ostatnie ruchy mu się nie podobają. Punkt widzenia zmienia się z punktem siedzenia i politycy "brukselscy" typu Migalskiego czy Kowala będą coraz lepsi, a Kamiński, Kurski czy Nitras będą udawać zaangażowanie partyjne w mediach i kręcić swoje lody. Jarosław nie zawsze musi rozumieć czyjeś postawy i je doceniać, ale powinien powstrzymywać język w atakowaniu godnością i moralnością tych, którzy na prawdę dobrze mu życzą jak Migalski.
Za chwilę pogodzą się z Jarkiem i znów GW z TVN24 będą szukać pisowskich dramatów, pęknięć i upadków.

Migalski do partii nie wstąpił, więc o heroizmie mowy być nie może. Do Parlamentu Europejskiego kandydował z listy PiS, ale nie jako członek partii. Moim zdaniem był to naturalny wybór, bo kariera naukowa chwilowo się zawiesiła z wiadomych powodów. Krytykując prezesa, nic nie traci, bo przecież mandatu mu prezes nie odbierze, co najwyżej cofnie partyjne poparcie, ale to dopiero za cztery lata. Migalski jest dla mnie zwykłym karierowiczem, bo gdyby rzeczywiście zależało mu na zmianie PiS, to by się do niego zapisał, popracował trochę w tzw. strukturach i wystartował w wyborach krajowych. A te jego pohukiwania z Brukseli czy Strasburga to taka sama popkultura polityczna jak wszystkich innych.

Pozdrawiam

Migalski ma rację. Kaczyński strzela sobie w stopę ostatnimi decyzjami. Lipiński, Ziobro i (wyszło) Szydło (z worka) to krok wstecz po udanej kampanii prezydenckiej. Kaczyński kieruje się obecnie li tylko "imperatywem moralnym", nakazującym wyjaśnienie śmierci brata i ukaranie winnych (zbrodniczych członków gabinetu Tuska). Podczas kampanii Kaczyński był w letargu, pchany wyłącznie chęcią realizacji testamentu brata. Po porażce, po wyjściu z kampanijnego kieratu, Kaczyński wrócił na ziemię i musiał stawić czoła ogromowi tragedii, która go spotkała. Prezes postanowił poświęcić ostanie szanse na wygraną jakichkolwiek przyszłych wyborów, na możliwość powrotu do władzy, dla walki o wyjaśnienie przyczyn śmierci brata. Jednak droga, którą obrał (zespół pod kierownictwem Macierewicza) jest jednokierunkowa, to droga na równię pochyłą. Kaczyński, po świetnym wyniku prezydenckim, powinien dać wysokie funkcje w partii Poncyliuszowi i Kluzikowej, dopuścić do głosu młode pokolenie (Hofman) i zobaczyć czy takie działanie da efekt w listopadowych wyborach samorządowych. Postąpił inaczej i to sprawi, że PiS już nigdy nie wygra żadnych wyborów.

Gursztyn vs Migalski

Było całkiem inaczej.
M. Migalski od dziecka marzył aby zostać politykiem, tak jak inni chcieli być nurkami albo strażakami. Chciał występować w telewizji i pieprzyć trzy po trzy jak rasowy polityk. Jednak sama robota partyjna niezmiernie go nudziła więc do żadnej partii nigdy się nie zapisał. Wybrał politologię traktując ją jako tymczasowe zajęcie. Blisko umiłowanej roli społecznej i umożliwiające złapanie cennych kontaktów. Wszystko poszło dobrze, nawet nie musiał długo czekać.
Trzeba go podziwiać za skuteczność w realizacji drogi życiowej, upór i konsekwencję.

Wkurzył się, albo pod wpływem był, niemniej postanowił rozegrać swoje 5 minut, jak mu się zdało "teraz albo nigdy", i zagrzmiał.
Będzie z tego wszystko albo nic.
Za żadną opcją nie kibicuję.

Coraz bardziej zgadzam się z opinią Staniszkis, że Kaczyński nie ogląda telewizji i zwyczajnie nie wie kto mu nabija punkty a kto wszystko trwoni. Pozostaje pytanie kto mu sprawozdania medialne podsuwa.

"To jest kwestia pewnej moralnej odpowiedzialności, lojalności człowieka, który otrzymał od nas ogromną pomoc, ogromny awans, a dzisiaj zachowuje się w sposób niedobry, żeby nie powiedzieć niegodny" - to mi przypomniało inną, nieco łagodniejszą, ale też bez sensu złośliwą zagrywę: "Ziobro powinien uczyć się języków, co najmniej sześć godzin dziennie". Kaczyński jest impregnowany na jakąkolwiek krytykę, nawet tę najbardziej konstruktywną. Co gorsza Kaczyński na krytykę wewnętrzną odszczekuje złośliwościami w mediach. Mam nadzieję, że w tej sekcie znajdzie się więcej ludzi z jajami, którzy powstrzymają ją od widowiskowej samozagłady. I że Migalski nie odpuści, bo Ziobro po słowach Prezesa zasiadł oczywiście potulnie do nauki języków.

P.S. Chciałbym być tak pomiatany przez swojego szefa jak Migalski. 7,6 tys. EUR * 12 miesięcy * 5 lat * 4 PLN = 1 milion 824 tysiące złotych polskich nowych. Plus gwarancja zatrudnienia przez 5 lat, a więc częściowa bezkarność. Plus 4 tys. EUR miesięcznie na biuro poselskie i 17 tys. EUR miesięcznie na zatrudnienie podchujaszczych. I zwroty kosztów podróży do pracy. Nic, tylko cierpieć.

1. Migalski chciał przejść od teorii do praktyki. Chciał zobaczyć jak robi się politykę od środka, bo to jest mu potrzebne do celów naukowych. Gratyfikacje z racji PE, to dodatkowy bonus.
2. Wiedziały gały co brały. Miał doskonałą wiedzę, że łączy się z partią wodzowską. Znaczy się, chce rozpieprzyć PiS i na jej gruzach zrobić coś dobrego. Chyba jeszcze za mało przedpola przygotował, zresztą ryba psuje się od głowy - jak się patrzy na struktury lokalne PiS, to model wodzowski przyjął się wszędzie. Nie ma szans dla tej partii. Może i to Migalski wie. Pozostaje zatem wyciskanie brukselki.
3. Nie wiedziały gały co brały - znaczy się cienki jest. Zachowuje się typowo dla każdego odrzuconego. Chwilowy bunt i albo rozstanie i migracja do PO lub na kanapę, albo ogon pod siebie. Nie warto dalej się nad nim rozwodzić.

naprawdę INTELIGENTNYCH ,rzutkich i zorientowanych polityków w partii władzy i opozycji . O partii wiecznych przydupasów każdej władzy nie mówiąć , tam - ,,żywio , bronio i polityke robio". Ta smutna konstatacja : jacy ludzie predystynują do zawodu polityka a nawet rządzenia krajem,powinna powstrzymać Jarosława Kaczyńskiego przed próbą JAKIEGOKOLWIEK marginalizowania Migalskiego,albo , tylko ,publicznych połajanek. Powinien ,pan prezes,być dumny,że Migalskiego ,,ma".Że wspiera PiS ostentacyjnie , że daje pożyteczne i szczere rady.Jest chyba,obok Poncyljusza,i może Kowala , ostatnią nadzieją na istotną zmianę . Zmianę w partii Kaczyńskiego.
Jest w naszej ,,polityce" jeszcze ciekawszy przykład ,tego , jak kończy inteligent - Ludwik Dorn,samotny trzeci bliźniak. Na miejscu Kaczyńskiego ,przeprosiłbym Ludwika za wszystkie brednie i błagał o powrót. Bo Ludwik Dorn, niepokorny indywidualista , ma logiczny, matematycznie spójny obraz polskiej nędzy , wiecznego dziadostwa - w którym nikt za nic nie odpowiada,nikt niczego nie pamięta,nikt niczego nie wymaga.Bo wczoraj - to już historia, a jutro - odległa przyszłośc.

pan Migalski osiągnąwszy zalozony cel postanowil pozbyc sie PISowskiej gęby. W tym celu publicznie podraznil Prezesa, doskonale wiedząc ze skaze sie tym na infamie. Teraz, bedac juz wolny moze grac swoje jako niezalezny w PE, nie kojarzony z PISem, a moze inaczej, kojarzony jako wyklety buntownik.
To inteligentny facet, wyznaczył sobie cel i osiągnął go.
Pozdrawiam serdecznie

http://media.wp.pl/kat,1022941,wid,12523...

"Na zamkniętym posiedzeniu partii, w gronie najbliższych współpracowników, dał wyraz emocjom, których nie okazuje na co dzień: - Nic mi już w życiu nie zostało. Tylko wyjaśnienie śmierci brata - wyznał."

To sporo wyjaśnia. I chociaż chłopa po trochu rozumiem, to jednak szkoda, wielka szkoda że chce wszystko zaprzepaścić. Panu Donaldowi Tuskowi, temu ryżemu chujowi który mnie tak oszukał w 2007 roku, gratuluję 8-letniej kadencji.

Migalski spalił się przedwcześnie jako naukowiec, gdyż próbował jednocześnie popierać partię polityczną swoim autorytetem jako socjolog, i jednocześnie rozwijać swoją karierę naukową, symulując niezbędną do tego bezstronność. Jego analizy polityczne przed "coming outem" nawet nie udawały politycznej neutralności, co świadczy jednak o brakach w inteligencji (lub o zamiarze natychmiastowego przejścia do polityki). Otóż nie można jednocześnie mieć ciastka i zjeść go. Migalski przystąpił do konsumpcji przedwcześnie, w przeciwieństwie do Staniszkis, która weszła do polityki mając już wszystko załatwione w nauce. Migalski po odrzuceniu jego habilitacji (przypadek wbrew pozorom wcale nie rzadki) skorzystał z okazji, i jako "skrzywdzony przez układ" wszedł do polityki z dobrym pisowskim handicapem. Pozwoliło mu to (mimo braku członkowstwa w PiS) wejść na listę i ostatecznie zostać posłem europejskim. Jest to wielki awans i w pewnym sensie zapewnienie sobie bezpiecznego bytu (europoseł po jednej kadencji ma prawo do emerytury po ukończeniu 63 roku życia, w wysokości około 1000 EUR. Po ewentualnych kolejnych kadencjach suma proporcjonalnie rośnie). Sądzę, że to wszystko (poczucie poświęcenia sie dla PiS, sukcesy polityczne plus częściowy sukces Kaczyńskiego w lipcowych wyborach), wyrobiło w Migalskim przekonanie o własnej wysokiej pozycji w partii (do której, przypominam, nie należy). Zwracam uwagę, że podobnie jak Migalski zachowała się Staniszkis. Co ich łączy? Oboje w toku ostatniej kampanii najwidoczniej uznali się za "intelektualne ostrze" PiS, za osoby, które nadały i będą nadawać PiS-owi ideologiczny lub przynajmniej taktyczny kierunek w najbliższych latach. Mam wrażenie, że dotychczasowym otoczeniem Kaczyńskiego z lekka pogardzali. Uznali, że Kaczyński będzie im widomie wdzięczny za współautorstwo skutecznej taktyki wyborczej. Przykro to mówić, ale było to złudzenie tak typowe i tyle razy przerabiane, ze aż dziw, ze dorośli ludzie dali sie na to nabrać. Zapomnieli, że "poputczycy", intelektualiści którzy okazali sie na danym etapie przydatni, nigdy w żadnej partii nie zostaną wywyższeni nad wypróbowanych towarzyszy. Zapomnieli niemądrze, bo przecież PiS wielokrotnie już dawał takie nauczki. Zareagowali też w sposób typowy: piskiem zawiedzionego inteligenta, któremu niespodziewanie świat nadepnął na ogon. Nagle odkryli nieprawość tam, gdzie wcześniej było fajnie. Śmiem przypuszczać (wnioskuję po ich wcześniejszych zelanckich wypowiedziach), że gdyby prezes Kaczyński ich jednak docenił, nie usłyszelibyśmy tych nagle wnikliwych analiz i tej bystrej krytyki.
Czy Migalski jest herosem? Czy jest wybitnym analitykiem politycznym? Moim zdaniem nie. Jest początkującym działaczem politycznym, niedocenionym macherem, który miał nadzieję, że dobre profesjonalne przygotowanie da mu z dnia na dzień mocną pozycję w partii, którą inni budowali od lat. Pomylił się, stąd nagłe przejrzenie na oczy. Powiedzcie sami, czy przypadkiem Polska nie zna dobrze wielu takich wcześniejszych przebudzeń?

Najnowszy wpis Fruwającego Ornitologa:

"Niegodziwość na jutro, pojutrze i przyszły tydzień.

Co bym zrobił dzisiaj? Co dzisiaj moja partia powinna zrobić?

Zorganizować wspólną akcję z ZNP i „Solidarnością” nauczycielską wykazujący cynizm i manipulatorstwo PO w obiecywaniu 30-procentowych podwyżek w tym roku, podczas gdy nauczyciele otrzymają 7-procentową … we wrześniu przyszłego roku? Warto by było stanąć z transparentem pod Ministerstwem Edukacji z hasłem: „30 nie równa się 7. Hall do powtórki matury z matematyki” lub czymś podobnym…

Jutro Beata Kempa powinna zrobić happeningu na stacji CPN, na której spotykali się Zbycho z Rychem i dobijali targów, protestując przeciwko zakończeniu prac komisji hazardowej i pokazywać, że komisje naciskowa i ds. śmierci B. Blidy działają już ponad dwa i pół roku i nadal służyć mają do walenia PiS po głowie, a komisja hazardowa kończy w skandalicznym stylu swoje prace po 8 miesiącach z intencją wybielenia chłopaków z PO.

Pojutrze nowa pani wiceprezes, która jest znana z tego, że jest specjalistką od finansów publicznych, powinna zrobić konferencję pod Ministerstwem Finansów w sprawie planowanych przez PO podwyżek podatku PIT i przypominać, że za naszych rządów owe podatki zostały drastycznie obniżone? Niech trzyma w ręku wyliczenia ile zostało w kieszeniach podatników w wyniku naszej obniżki podatków i o ile zmniejszy się zasobność kieszeni zwykłego kowalskiego w efekcie podwyższenia podatku VAT lub PIT za czasów PO.

W poniedziałek Mariusz Błaszczak niech alarmuje o konflikcie w rządzie między Pawlakiem i Sikorskim w sprawie przerzucania siebie gorącego kartofla w sprawie umowy gazowej z Rosją, która jest krytykowana nawet przez Komisję Europejską? Niech pokaże komputerowo zmieniona twarz Joanny Muchy, jak będzie wyglądać w 2045 roku, czyli wtedy, kiedy kończyć się ma umowa z Gazpromem.

We wtorek niech młodzieżówka Pis zorganizuje happening pt. „Czy już powiesiłeś sobie Komorowskiego?”. Niech towarzyszy im Jarosław Marek Rymkiewicz z promocja swojej książki „Wieszanie”. Niech żądają wieszania portretów prezydenta nie tylko w ambasadach, ale także w szkołach, urzędach, dyskotekach, pubach i domach uciech wszelakich. Wszyscy bowiem powinni mieć równe prawa do obcowania z naszą sympatyczną, wąsatą głową państwa – nie tylko dyplomaci.

Podoba się Wam to? Może trochę głupie, może trochę zwariowane, może nie za poważne. Może do dopracowania. Ale jedno jest pewne – media nie mogłyby tych wydarzeń ominąć, nie zrelacjonować, zignorować. Narzekamy na to, że media nas nie lubią – no fakt, ale nie chodzi o to, żeby nas lubiły, ale żeby przekazywały nasz komunikat. Żebyśmy byli w ofensywie, żebyśmy narzucali agendę niewygodną na naszych przeciwników i korzystną dla nas. Proste? No pewnie, ale dla tych, którym się chcę i którzy to choć trochę rozumieją.

Wybory wygrywa się każdego dnia. Przegrywa też.

P.S. Mam nadzieję, że ten wpis nie wyczerpuje znamion niegodziwości…"

Marek Migalski, za: http://migal.salon24.pl/212952,niegodziw...

jeszcze niedawno jeździeleś po Migalskim jak po burej suce (choć to właściwie bardzo delikatne określenie na to co o nim pisałałeś), a nagle Marek został wielkim przyjacielem, a włąściwie był od zawsze tylo trochę zbłądził. Wczoraj nie istniało, a jedyne co z niego zostało to to, że zawsze go szanowełeś.

Eurazja naszym odwieczynm przyjacielem!!!!!